ἀήρ
ἀήρ, the lower air, the air
- in Hom. and Hes. always mist, haze, not (as Aristarch.) lower air (opp. αἰθήρ, q.v.); [ἐλάτη] μακροτάτη πεφυυῖα διʼ ἠέρος αἰθέρʼ ἵκανεν Il. 14.288, cf. Anaxag. 1, Ar. Nu. 264 sq.; περὶ δʼ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν Il. 5.776, cf. 3.381, 8.50; ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην 17.649; τρὶς δʼ ἠέρα τύψε βαθεῖαν 20.446; rare in Prose, Hp. l.c.
- 2 later, generally, air, Anaxim. 1, Emp. 17.18, S. El. 87, Ar. Av. 187, 694, etc.; πρὸς τὸν ἀέρα διατρίβειν in the open air, Ar. Nu. 198, cf. Teles p. 11.3 H., Luc. Anach. 24; τὸν ἀέρʼ ἕλκειν καθαρόν Philyll. 20, cf. Philem. 119; ἔσπασας τὸν ἀ. τὸν κοινόν Men. 531.7; ἀέρα δέρειν 1 Ep.Cor. 9.26; εἰς ἀέρα λαλεῖν ib. 14.9:—in pl., Pl. Phd. 98c, 98d; climates, Hp. Aër. tit., cf. Men.Rh.p.383 S.; of mephitic exhalations, Str. 5.4.5.
- 3 personified, ὦ δέσποτʼ ἄναξ ἀμέτρητʼ Ἀ. Ar. Nu. 264; Ἀ. ὃν ἄν τις ὀνομάσειε καὶ Δία Philem. 91.4, cf. Diph. 126.6.
- II hot-air room in baths, Gal. 11.14.
- 2 volume, Hero Stereom. 57, al.
- III a pigment, sky-blue or grey, Id. Aut. 28.3. [ᾱ, except in Arist. Fr. 642, Ps.-Phoc. [108].]
I
1 niebla, nube esp. de la producida por los dioses para proteger o confundir a alguien
τὸν (Paris) ... Ἀφροδίτη ... ἐκάλυψε δ' ἄρ' ἠέρι πολλῇ
ἠέρι γὰρ πολλῇ κεκαλυμμένος ἀντεβόλησε
ἠέρα ἑσσαμένω
• como elem. natural
ἠέρι δ' ἔγχος ἐκέκλιτο
la lanza estaba apoyada en una nubeφλὸξ δ' ἠέρα δῖαν ἵκανεν
2 sent. sólo fís. niebla, nube
ἀ. γὰρ περὶ νηυσὶ βαθεῖ' ἦν
οἵη δ' ἐκ νεφέων ἐρεβεννὴ φαίνεται ἀήρ
como un nubarrón negro aparece entre las nubes(ἐλάτη) μακροτάτη πεφυυῖα δι' ἠέρος αἰθέρ' ἵκανεν
(un abeto) habiendo crecido altísimo a través de las nubes llegaba hasta el cieloτὸν ἥλιον ... ἀὴρ παχύς τις ... ἐπεσκότει
• fig. de la niebla como oscuridad del pasado Theoc.17.120
• vapor en los baños
ἐν τῷ ἀέρι τοῦ βαλανείου
3 color gris azulado
μέλας ἢ ἀ.
II
1 lo que está suspendido sobre la tierra, aire, atmósfera
γαίην μὲν τόδε πεῖρας ... ἠέρι προσπλάζον
esto es el límite de la tierra que linda con el aireγῆς ἰσόμοιρ' ἀήρ
aire que tienes la misma parte que la tierraὁ ὑπὲρ τῆς πόλεως ἀ.
ἠέρος ὄρνις
ἠέρος ἄκρα κέλευθα
• aire libre:
aer apertus, patens
• indic. elevación, Verg.G.2.123
•
ἀέρα δέρων
desollando el aire de una labor inútilεἰς ἀέρα λαλεῖν
hablar en vano
• la bóveda celeste, el cielo Plin.HN 2.102, Iuu.6.99, en ref. al color, Ou.AA 3.173, Plin.HN 37.115
• considerado como un dios, a veces Zeus
ἀνατείναντες τὰς χεῖρας, ὃν νῦν ἠέρα καλέομεν
ἀέρα νεφεληγερέτην
ὦ δέσποτ' ... Ἀήρ, ὃς ἔχεις τὴν γῆν μετέωρον
Ἀήρ, ὃν ἄν τις ὀνομάσειε καὶ Δία
δρόσον ... ἐκ δίης ἠέρος
• poblado de seres divinos o semidivinos, Alex.Polyh.93 (p.117), cf. Plu.2.274b,
ὁ ἄρχων τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος
de Satanás
• para explicar la respiración ἀέρα ἕλκειν, σπάσαι respirar Philyll.19, Men.Fr.602.7, cf. Philem.110
• donde ocurren los fenóm. atmosféricos
ὅταν οὖν γένωνται ἐν τῷ ἀέρι ὄμβροί τε καὶ πνεύματα
τῶν μέν τ' οὔτις ἀριθμὸς ἐν ἠ. γίνετ' ἰόντων
del Bóreas y el Noto
2 olor Lucan.4.438, 10.167.
3 fil., como término fil. o fís. para explicación del Cosmos: como ἀρχή o elemento primario, dif. de πνεῦμα:
ὅλον τὸν κόσμον πνεῦμα καὶ ἀὴρ περιέχει
dif. de αἰθήρ
ἐγγύς ἐστιν ὁ ἀ. τοῦ ἀσωμάτου
ἀὴρ ζῇ τὸν πυρὸς θάνατον
• elemento del que depende la vida humana, Ou.Met.11.558
• uno de los cuatro elementos, Emp.B 17.18, 100.13, Cic.Acad.1.26, Lucr.3.236, Vitr.8.6.12, Plin.HN 2.10.
4 volumen, espacio
σκήνωσιν μετρῆσαι ἀέρος ἡμισφαιρίου
• columna de aire
5 arq. espacio al aire libre
a) prob. espacio libre sobre y alrededor de una tumba
μήτε ἀέρα τοῦ βωμοῦ τινα συνχωρῆσε (l. -σαι)
κατεσκεύασεν τὴν σ[ορὸν σὺν ... τῷ] κατ' αὐτῆς ἀέρι
b) pap., en cont. jur. espacio libre por encima de una casa
ὁμολογῶ ... δεδ[ωκέναι] σοὶ ... τὸ ἥμισυ μέρος τοῦ συμποσίου ... καὶ τὸ ἥμισυ μέρος τοῦ ἀέρος
τὸ τέταρτον μέρος ἀπὸ τοῦ δώματος ἕως ἀέρος
la cuarta parte desde la terraza hasta el cieloἀπὸ ἐδάφους ἕως ἀέρος
ἀπὸ θεμελίων ἕως ἀέρος
c)
ἀβήρ· οἴκημα στοὰς ἔχον, ταμεῖον Λάκωνες
III meteor.
1 clima, tiempo
ἀ. χειμέριος
ἤδη ... θερμανθέντων τῶν ἀέρων
ἠέρος ἀκρισίῃσι
por el tiempo inestable
2 viento E.IT 1135, cf. POxy.1672.15 (I d.C.),
περὶ ἀέρων καὶ τόπων καὶ ὑδάτων
• esp. viento suave, brisa Lucr.5.645, Seneca QN 5.13.4.
•De la raíz *HeHu̯2-, cf. ai. ātman-, etc.
1. ep. nevel, mist, wolken(dek):
2. lucht:
ἠέρος, ἡ.
- 1
Mist, cloud: ἐκάλυψε ἠέρι Il. 3.381 = Od. 17.444, διʼ ἠέρος αἰθέρʼ ἵκανεν (the hill-mist) Il. 14.288. Cf. Il. 5.776, Il. 8.50, Il. 11.752, Il. 14.282, Il. 16.790, Il. 17.269, 368, 376, 644, 645, 649, Il. 21.6, 549, 597: ἠέρα χεῦεν Od. 7.15. Cf. Od. 7.140, 143, Od. 8.562, Od. 9.144, Od. 11.15, Od. 13.189, 352.
- 2
A body of mist, a cloud: ἠέρι ἔγχος ἐκέκλιτο Il. 5.356, οἵη ἐκ νεφέων ἐρεβεννὴ φαίνεται ἀ
. (app., a dark streamer of cloud detaching itself from the main body) 864, ἠέρα τύψεν Il. 20.446.
- 1
- 1mist, cloud τότε χρύσεαῐ ἀέρος ἔκρυψαν κόμαι ἐπιχώριον κατάσκιον νῶτον ὑμέτερον of Aigina. Πα. 6. 137. ]ν ἀέρι[ Πα. 17b. 24.
Strong 109
8;]
in Hom., Hes., the lower air which surrounds the earth, as opp. to the purer αἰθήρ of the higher regions; generally, air (MM, VGT, s.v.): Ac 22:23, I Th 4:17, Re 9:2 16:17; of the air as the realm of demons, Eph 2:2; ἀ. δέρειν, of striving to no purpose, I Co 9:26; εἰς ἀ. λαλεῖν, of speaking without effect, not being understood, I Co 14:9.†
- 1the lower air, the air that surrounds the earth, opp. to αἰθήρ the upper air (v. Il. 14. 288, where a tall pine μακροτάτη πεφυυῖα διʼ ἠέρος αἰθέρʼ ἵκανεν); hence mist, gloom, περὶ δʼ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν Il.; ἠέρα μὲν σκέδασε Il.; cf. ἠέριος, ἠεροειδής.
- 2generally, air, Soph., etc.; ἀέρα δέρειν (cf. Virg. verberat auras), NTest.
-
…ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων, σμερδαλέα ἰάχων · τὸν δʼ ἐξήρπαξεν Ἀπόλλων ῥεῖα μάλʼ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ. τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δʼ ἠέρα τύψε βαθεῖαν. ἀλλʼ ὅτε…
Homer, Iliad
-
…καλέονται. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον. Ἴδην δʼ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα · τὼ δʼ…
Homer, Iliad
-
…ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει. καὶ τότʼ Ὀδυσσεὺς ὦρτο πόλινδʼ ἴμεν · ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη πολλὴν ἠέρα χεῦε φίλα φρονέουσʼ Ὀδυσῆι, μή τις Φαιήκων μεγαθύμων ἀντιβολήσας κερτομέοι τʼ ἐπέεσσι καὶ ἐξερέοιθʼ ὅτις εἴη. ἀλλʼ ὅτε…
Homer, Odyssey
-
…γὰρ μύριοί εἰσιν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἀθάνατοι Ζηνὸς φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων · οἵ ῥα φυλάσσουσίν τε δίκας καὶ σχέτλια ἔργα ἠέρα ἑσσάμενοι, πάντη φοιτῶντες ἐπʼ αἶαν. ἡ δέ τε παρθένος ἐστὶ Δίκη, Διὸς ἐκγεγαυῖα, κυδρή τʼ αἰδοίη…
Hesiod, Works and Days
-
…περὶ δʼ αἴγειροι πεφύασιν. ἔνθα κατεπλέομεν, καί τις θεὸς ἡγεμόνευεν νύκτα διʼ ὀρφναίην, οὐδὲ προυφαίνετʼ ἰδέσθαι · ἀὴρ γὰρ περὶ νηυσὶ βαθεῖʼ ἦν, οὐδὲ σελήνη οὐρανόθεν προύφαινε, κατείχετο δὲ νεφέεσσιν. ἔνθʼ οὔ τις τὴν νῆσον…
Homer, Odyssey
-
…κʼ ἄνδρες ἄγωσι δωροφάγοι, σκολιῇς δὲ δίκῃς κρίνωσι θέμιστας. ἣ δʼ ἕπεται κλαίουσα πόλιν καὶ ἤθεα λαῶν, ἠέρα ἑσσαμένη, κακὸν ἀνθρώποισι φέρουσα, οἵ τε μιν ἐξελάσωσι καὶ οὐκ ἰθεῖαν ἔνειμαν. Οἳ δὲ δίκας ξείνοισι καὶ…
Hesiod, Works and Days
-
…. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν · ἀμφὶ δʼ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦʼ, ἐπεὶ οὐδὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο · μίσησεν δʼ ἄρα…
Homer, Iliad
-
…θεός, ἐκάλυψε δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ. τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δʼ ἠέρα τύψε βαθεῖαν. ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δʼ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα · ἐξ…
Homer, Iliad
-
…ἂψ ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων ἔγχεϊ χαλκείῳ · τὸν δʼ ἐξήρπαξʼ Ἀφροδίτη ῥεῖα μάλʼ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ, κὰδ δʼ εἷσʼ ἐν θαλάμῳ εὐώδεϊ κηώεντι. αὐτὴ δʼ αὖ Ἑλένην καλέουσʼ ἴε · τὴν δὲ κίχανε…
Homer, Iliad
-
…αἰπύν. ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐδέ κε φαίης οὔτέ ποτʼ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔτε σελήνην · ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θʼ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι. οἳ δʼ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι…
Homer, Iliad