ἀήτης
ἀήτης, a blast, gale
ἀήτης, ου, ὁ, (ἄω, ἄημι)
- blast, gale, ἀνέμοιο, Ζεφύροιο, ἀνέμων ἀῆται, Il. 15.626, Od. 4.567, Hes. Op. 621: abs., wind, Tim. Pers. 117, Theoc. 2.38.—Poet. word, οἱ ποιηταὶ τὰ πνεύματα ἀήτας καλοῦσι Pl. Cra. 410b.
ἀήτης, ου (ὁ)
1 souffle (du vent) Il. 15, 626, etc. ; Hés. O. 623, 677 ||
2 poét. le vent, Plat. Crat. 410b ; au plur. Thcr. Idyl. 2, 38 ; 22, 8.
Étym. ἄημι.
ἀήτης, ὁ, = ἀήτη.
ἀήτης
-ου, ὁ
[ἄημι.]
A blast or blowing (of wind) Il. 14.254, Il. 15.626 (v. l. ἀήτη,
fem.): Od. 4.567, Od. 9.139.
ἀήτης (ἄϝημι): wind, Od. 9.139; mostly pl. w. ἀνέμοιο, Ζεφύροιο, ἀνέμων, blast, breeze.
ἀήτης
ἄημι
- a blast, gale, Hom., etc.