ἄηχος
ἄηχος, without sound
ἄηχος, ον,
- without sound, φωνή Aret. SD 1.11, Sch. E. Ph. 960.
carente de sonido
φωνή
ἄ·ηχος, ος, ον, sans bruit, Arét. Caus. m. diut. 1, 11.
Étym. ἀ, ἦχος.
ἄηχος, lautlos, Sp., z.B. Schol. Eur. Phoen. 967.