ἀθαλάμευτος
ἀθαλάμευτος, unwedded
ἀθᾰλάμευτος, ον,
- unwedded, ἡλικίη Epigr.Gr. 372.32 (Cotiaeum).
que no ha gustado del tálamo, soltero
ἀθαλάμευ[τος] ἡλικίη
ἀθαλάμευτος, unwedded
que no ha gustado del tálamo, soltero
ἀθαλάμευ[τος] ἡλικίη