ἀήσσητος
ἀήσσητος, unconquered
- unconquered, not beaten, Th. 6.70, Lys. 33.7, D. 18.247, AP 7.741 (Crin.), etc.; esp. of the Stoic sage, Zeno Stoic. 1.53, etc.
- 2 unconquerable, Pl. R. 375b, Phld. D. 3Fr. 88b.
1 no vencido, invicto
ἀ. θάνατος
muerte sin derrota e.e. del no vencido en combate
• en titulaturas imperiales
τὸ ἀήττητον ὑμῶν κράτος
2 invencible
ψυχή
θυμός
πλήθη
ἀ. ἦν κατὰ τὴν πεττευτικήν
era invencible en el juego de damasγνῶμαι
ἐστιν ἀ. περὶ λόγους
3 adv. -ως de modo invencible Poll.1.157.
- 1unconquered, Thuc., Dem.
- 2unconquerable, Plat.