ἀγνώμων
ἀγνώμων, ill-judging, senseless
- ill-judging, senseless, Thgn. 1260 codd. (s.v.l.), Pi. O. 8.60, Pl. Phdr. 275b; ὥσπερ κυνίδιον τοῖς εἴκουσιν ἀ. Phld. Lib. p.10 O.; opp. μετὰ λογισμοῦ πράττειν, Men. 617; inconsiderate, τὸ ἄ. καὶ θυμοειδές Hp. Aër. 16. Adv. -όνως senselessly, X. HG 6.3.11, etc.; ἀ. ἔχειν D. 2.26.
- 2 headstrong, reckless, (in Comp.) Hdt. 9.41: Sup., X. Mem. 1.2.26.
- 3 unfeeling, hard-hearted, Φοίβῳ τε κἀμοὶ μὴ γένησθʼ ἀγνώμονες S. OC 86; of judges, X. Mem. 2.8.5; joined with ἀχάριστος, Id. Cyr. 8.3.49, cf. Mem. 2.10.3, D. 21.97; esp. ignoring oneʼs debts, Ulp.ad D. 2.26, Jul. Or. 3.117e (Comp.); ἀ. περὶ τὰς ἀποδόσεις Luc. Herm. 10.
- 4 unknowing, in ignorance, ἀ. πλανᾶσθαι Hp. Vict. 1.6.
- II of things, senseless, brute, Aeschin. 3.244; also φρονοῦσαν θνητὰ κοὐκ ἀγνώμονα (neut. pl.) S. Tr. 473.
- 2 cruel, πρᾶγμα ἄ. πάσχειν Parth. 17.5.
- III of horses, without the teeth that tell the age (γνώμονες) Poll. 1.182. [ᾰγν- only in Man. 5.338.]
I
1 irreflexivo, insensato
ἐπίκειται ... ἀγνώμων σῇ κεφαλῇ στέφανος
en tu cabeza reposa una corona de irreflexiónἄγνωμον δὲ τὸ μὴ προμαθεῖν
• gener. de pers.
ὦ θάνατε, σωφρόνισμα τῶν ἀγνωμόνων
κριτής
ἀγνώμον', ὀργίλην, χαλεπήν
2 obstinado, terco
γνώμη ... ἀγμωνονεστέρη
• subst. τὸ ἀ. obstinación
τὸ ἀ. καὶ θυμοειδές
3 insensible, duro, inexorable
Φοίβῳ τε κἀμοὶ μὴ γένησθ' ἀγνώμονες
• desconsiderado
αὐτὴ ... ἀγνωμοσνοστάτη ἐστί
• neutr. plu. como adv.
φρονοῦσαν θνητὰ κοὐκ ἀγνώμονα
• de cosas insensible, cruel Aeschin.3.244,
πρᾶγμα ἀγνώμονα πάσχειν
II
1 que falta a sus compromisos, desagradecido, poco reconocido
ἀχαρίστους ὑμᾱς ... καὶ λίαν ἀγνώμονας εὑρίσκει
εἰς ... ἀγνώμονας εὐγνώμων ἐγένου
ἄφιλος οὐδὲ ἀ.
φίλοισιν ἀγνώμων
2 que no paga sus deudas, moroso, fresco
ἀ. περὶ τὰς ἀποδόσεις
III ignorante Antipho Soph.B 106a,
πολυγνώμονες ... δόξουσιν ... ἀγνώμονες ὄντες
περὶ τὸ δίκαιον
ἀ. πλανᾶσθαι
equivocarse sin intención
IV adv. -ως insensatamente X.HG 6.3.11,
ἀ. ἔχειν
1. onwetend.
2. onredelijk, dwaas:
3. gevoelloos, koppig:
1) unvernünftig ; Aeschin. 3.244 sind τὰ ἄφωνα καὶ ἀγν. – ξύλα, λίθοι, σίδηρος.
2) unverständig, ohne Einsicht ; ἄγν. τὸ μὴ προμαθεῖν Pind. Ol. 8.60 ; θνητὰ κοὐκ ἀγν. φρονεῖν Soph. Fr. 473 ; bei Plat. öfter, z.B. mit ἀμαθής verb. Lys. 218a ; περί τι Legg. III.700d ; unüberlegt, νέος καὶ ἀγν. Xen. Mem. 1.2.26 ; trotzig, Her. 9.41 ; überh. von unfreundlicher Gesinnung, rücksichtslos, hart, vgl. Buttmann Ind. Midian.; ἐριννύες Φοίβῳ τε κἀμοὶ μὴ γένησθʼ ἀγνώμονες Soph. O.C. 86 ; κριτής Xen. Mem. 2.8.5 ; ἡ ἀγνώμων sc. τύχη Isocr. ep. 10 ; undankbar, nicht erkenntlich, Luc. πονηροὶ καὶ ἀγν. περὶ τὰς ἀποδόσεις Herm. 10 ; Xen. Mem. 2.10.3 u. Cyr. 8.3.49 mit ἀχαριστότερος ; ἀγνωμονέστατος Plut. vit. pud. 3 im Gegensatz von χαρίεις, u. ib. 10;
• Adv. ἀγνωμόνως , in denselben Bdtgn, ἀλογίστως καὶ ἀγ. ἔχειν Dem. 2.26, für ἀβούλως von Harp. erkl.; Xen. Hell. 6.3.18 τὰ ἀγν. πραχθέντα neben ἁμαρτηθέντα ; aber Cyr. 5.5.28 = undankbar.
- 1foolish ἄγνωμον δὲ τὸ μὴ προμαθεῖν O. 8.60
- Iill-judging, senseless, Pind., Plat., etc.; adv. -όνως, senselessly, Xen.
- 2headstrong, reckless, arrogant, (in comp. -ονέστερος) Hdt.; in Sup., Xen.
- 3unfeeling, unkind, hardhearted, Soph., Xen.
- IIof things, senseless, brute, Soph., Aeschin.