ἀγνωμονεύω
ἀγνωμονεύω, f.l. for -εω, Plu. Frat. 2.484b (Pass.).
tratar injustamente
διαθήκας ἐ[ποι]ήσατο δι' [ὧν ἠγν]ωμόνευεν τὴν μητέραν
ἀγνωμονεύω, c. le suiv. Plut. M. 385a dout.
ἀγνωμονεύω, Plut. frat. am. 11, f.l. für ἀγνωμονέω.