θνητός
θνητός, θνητός ή όν, mortal (adjective)
- liable to death, mortal, opp. ἀθάνατος, freq. in Hom., Od. 5.213, al.; θ. ἄνδρες Hes. Th. 967; οὐδὲν . . θνητὸν ἐόν Hdt. 8.98; ζῷα πάντα θ. καὶ φυτά Pl. Sph. 265c: as Subst., θνητοί mortals, Od. 19.593, etc.; θνηταί mortal women, 5.213; πάντων τῶν θ. of all mortal creatures, Hdt. 1.216, 2.68; εἴ τις φθόγγος (φθόγγον cod., but θ. is only used of living persons) εἰσακούεται θνητῶν παρʼ Ἅιδῃ E. HF 491: Comp., ἐν θνητῷ ὄντες, ἔτι θνητοτέρους ἑαυτοὺς ποιοῦντες Porph. Abst. 4.20: Sup., θνητότατος πάντων Plot. 5.1.1.
- 2 of things, befitting mortals, human, ἔργματα E. Ba. 1069; θνατὰ θνατοῖσι πρέπει Pi. I. 5(4).16; θνατὰ χρὴ τὸν θνατὸν . . φρονεῖν Epich. [263], cf. S. Tr. 473; τὸ δαιμόνιον μεταξύ ἐστι θεοῦ τε καὶ θνητοῦ Pl. Smp. 202e.
-ή
[θνη-, θνῄσκω.]
- 1
Mortal, liable to death Il. 1.339, Il. 10.403, Il. 13.322, Il. 16.622, Il. 21.569, etc.: Od. 1.219, Od. 3.3, Od. 11.244, Od. 12.118, Od. 20.46, etc.
- 2
Absol., a mortal man, a man: ἕνεκα θνητῶν Il. 1.574, τί δόμεν πηλῆϊ θνητῷ; (to Peleus, to a mortal) Il. 17.444. Cf. Il. 12.242, Il. 17.547, Il. 20.64: Od. 19.593.
Fem.: θνητὰς ἀθανάτῃσιν ἐρίζειν Od. 5.213.
- 1
Strong 2349
subject to death, mortal: Ro 6:12 8:11, I Co 15:53, 54, II Co 4:11 5:4.†
- 1liable to death, mortal, Hom., etc.:—as Subst., θνητοί mortals, Od., Trag.
- 2of things, befitting mortals, human, Pind., Eur., etc.
-
…μὲν αὐτῶν αἱ μνῆμαι, ζηλωταὶ δὲ ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων αἱ τιμαί · οἳ πενθοῦνται μὲν διὰ τὴν φύσιν ὡς θνητοί, ὑμνοῦνται δὲ ὡς ἀθάνατοι διὰ τὴν ἀρετήν. καὶ γάρ τοι θάπτονται δημοσίᾳ, καὶ ἀγῶνες τίθενται ἐπʼ αὐτοῖς…
Lysias, Speeches
-
…αὐτοὺς καὶ μακαρίζω τοῦ θανάτου καὶ ζηλῶ, καὶ μόνοις τούτοις ἀνθρώπων οἶμαι κρεῖττον εἶναι γενέσθαι, οἵτινες, ἐπειδὴ θνητῶν σωμάτων ἔτυχον, ἀθάνατον μνήμην διὰ τὴν ἀρετὴν ; τὴν ; αὑτῶν κατέλιπον · ὅμως δʼ ἀνάγκη τοῖς ἀρχαίοις ἔθεσι…
Lysias, Speeches
-
…τοίνυν μοι, ἔφη, χαριέστερον εἶναι μῦθον ὑμῖν λέγειν. ἦν γάρ ποτε χρόνος ὅτε θεοὶ μὲν ἦσαν, θνητὰ δὲ γένη οὐκ ἦν. ἐπειδὴ δὲ καὶ τούτοις χρόνος ἦλθεν εἱμαρμένος γενέσεως, τυποῦσιν αὐτὰ θεοὶ γῆς ἔνδον ἐκ…
Plato, Protagoras
-
…τῆς δυστυχίας μετέχουσιν ; ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἶδʼ ὅ τι δεῖ τοιαῦτα ὀλοφύρεσθαι · οὐ γὰρ ἐλανθάνομεν ἡμᾶς αὐτοὺς ὄντες θνητοί · ὥστε τί δεῖ, ἃ πάλαι προσεδοκῶμεν πείσεσθαι, ὑπὲρ τούτων νῦν ἄχθεσθαι, ἢ λίαν οὕτω βαρέως φέρειν…
Lysias, Speeches
-
…, ὅτι ὃς ἂν δικαίως καὶ ὁσίως τὸν βίον διαγάγῃ, γλυκεῖά οἱ καρδίαν ἀτάλλοισα γηροτρόφος συναορεῖ ἐλπὶς ἃ μάλιστα θνατῶν πολύστροφον γνώμαν κυβερνᾷ. ., εὖ οὖν λέγει θαυμαστῶς ὡς σφόδρα. πρὸς δὴ τοῦτʼ ἔγωγε…
Plato, Republic
-
…ἡ γλῶσσʼ ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος · Καπανεὺς δʼ ἀπειλεῖ, δρᾶν παρεσκευασμένος, θεοὺς ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν πέμπει γεγωνὰ Ζηνὶ κυμαίνοντʼ ἔπη · πέποιθα δʼ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται Δαρδάνου, ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων. ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων · νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει καὶ παίδων παῖδες, τοί…
Homer, Iliad
-
…χερσὶ Μενοιτιάδαο δαμάσσω. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη · αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες. ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι ; ἔρδʼ · ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι .…
Homer, Iliad
-
…Κρονίων νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ μισγέσκετο νυκτὸς ἀμολγῷ, εὖτε κατὰ γλυκὺς ὕπνος ἔχοι λευκώλενον Ἥρην · λάνθανε δʼ ἀθανάτους τε θεοὺς θνητούς τʼ ἀνθρώπους. καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε, Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ · σεῦ δʼ ἐγὼ ἀρξάμενος μεταβήσομαι ἄλλον…
NA, Homeric Hymns
-
…μὴ αὐτός γε Κρονίων ἐμβάλοι αἰθόμενον δαλὸν νήεσσι θοῇσιν. ἀνδρὶ δέ κʼ οὐκ εἴξειε μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ὃς θνητός τʼ εἴη καὶ ἔδοι Δημήτερος ἀκτὴν χαλκῷ τε ῥηκτὸς μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν. οὐδʼ ἂν Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι χωρήσειεν ἔν γʼ…
Homer, Iliad