ἀκατάβλητος
ἀκατάβλητος, not to be overthrown, irrefragable
ἀκατά-βλητος, ον,
- irrefragable, λόγος Ar. Nu. 1229.
- II not to be thrown down, πύργοι Sch. E. Hec. 1.
1 que no ha sido derribado o abatido
2 fig. indestructible, irrefutable
λόγος
glos. a ἀκαθαίρετος
• inconmovible, firme
ἀκατάβλητον ... τὴν διάνοιαν ἡμῶν μένειν
ἀ·κατάβλητος, ος, ον, qu’on ne peut abattre ou réfuter, Ar. Nub. 1229.
Étym. ἀ, καταβάλλω.
ἀκατάβλητος, nicht niederzuwerfen, λόγος, unbesiegt, Ar. Nub. 1229.
ἀκατάβλητος
καταβάλλω
- not to be overthrown, irrefragable, Ar.