ἀκατάκαυστος
ἀκατάκαυστος, not burnt
ἀκατά-καυστος, ον,
- not burnt, Apollon. Mir. 36:—also ἀκατά-καυτος, Dsc. 5.102.
que no se consume por el fuego
(ἐλλύχνια) ἔστιν καιόμενα λαμπρὰ καὶ ἀκατάκαυστα
• neutro adv.
φλεγόμενος ἀκατάκαυστα
ἀ·κατάκαυστος, ος, ον, qu’on ne peut brûler, Apoll. par. Hist. mir. 36.
Étym. ἀ, κατακαίω.
ἀκατάκαυστος, unverbrannt, Sp.