ἀμεσίτευτος
1 directo, inmediato, sin intermediario
ἐναντίωσις
τὴν ... ἀμεσίτευτον ... πρόοδον τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ Πατρός
2 adv. -ως directamente, sin solución de continuidad
πεπιστεύκαμεν ... ἀ. αὐτοὺς ... ἀλλήλοις ἐπισυνῆφθαι
ἀ·μεσίτευτος, ος, ον [ῐ] sans médiateur, Syn. 116d.
Étym. ἀ, μεσιτεύω.
ἀμεσίτευτος, unvermittelt, Synes.