ἀμετάληπτος
ἀμετάληπτος, not to be substituted
ἀμετά-ληπτος, ον,
- not to be substituted, A.D. Pron. 8.19, 46.28.
I de palabras
1 no sustituible por
εἰς ταῦτα
2 sin equivalente, sin paralelo
ἀμετάφραστος κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ ἀ.
II del αἰθήρ indestructible
op. φθαρτός
ἀ·μετάληπτος, ος, ον, qu’on ne peut mettre à la place d’un autre, Dysc. Pron. 8.
ἀμετάληπτος, unbegreiflich, unverständlich, Sp.