ἀμετάκλητος
ἀμετάκλητος, irrevocable, uncontrollable
ἀμετά-κλητος, ον,
- irrevocable, uncontrollable, ὁρμή Plb. 36.15.7; ὀργή Hld. 2.10 (v.l. -βλητος).
irrecuperable, irrevocable
ἡλικίη
ὁρμή
ἀ·μετάκλητος, ος, ον, irrévocable, Pol. 37, 2, 7.
Étym. ἀ, μετακαλέω.
ἀμετάκλητος, unwiderruflich ; ὁρμή Pol. 37.2.7. unaufhaltsam.