ἀμετάκλαστος
ἀμετάκλαστος, not to be broken, inflexible
ἀμετά-κλαστος, ον,
- not to be broken, inflexible, τὸ ἀ. τῆς γνώμης X. Ep. 1.2.
constante, inflexible subst. τὸ ἀ.:
τὸ ἀμετάκλαστόν σου τῆς γνώμης
ἀ·μετάκλαστος, ος, ον, qu’on ne peut rompre, inflexible, Xén. Ep. 1, 2.
Étym. ἀ, μετακλάω.
ἀμετάκλαστος, unbeugsam, τὸ τῆς γνώμης ἀμ., Beharrlichkeit in der Gesinnung, Xen. Eq. 1.2.