ἀμετάβατος
ἀμετάβατος, not changing place, stationary
- not changing place, stationary, ἥλιος Cleom. 2.1; οὐρανός Simp. in Ph. 611.5. Adv. -τως without transition, ἀκινήτως καὶ ἀ. Procl. Inst. 52, cf. Simp. in Ph. 1162.6.
- 2 Gramm., intransitive, ῥῆμα A.D. Pron. 44.12, al. Adv. -τως intransitively, Sch. Ar. Pl. 158.
- II Pass., incapable of being traversed, i.e. unextended, Epicur. Ep. 1 p.18 U.
I fil.
1 inmóvil
(ὁ ἥλιος) οὐκ ἔστι δ' ἀκίνητος οὐδὲ ἀ.
(ὁ οὐρανός) οὐ μεταβαίνει τόπον ἐκ τόπου, ἀλλὰ μένει γε ἐν ταὐτῷ καὶ ἀ. λέγεται
2 inmutable c. abstr.
ἡ ἐνέργεια τοῦ νοῦ
ζωή
τὸ ἀμετάβατον τῶν ποιοτήτων
3 subst. impenetrabilidad
ἡ γὰρ κοινότης ἡ ὑπάρχουσα αὐτοῖς πρὸς τὰ ἀμετάβατα
la comunidad que se da entre ellos (los átomos) en cuanto a su impenetrabilidad
II gram.
1 del pronombre reflexivo
op. τὰ μεταβατικά
ἡ ἀ. κατὰ τὸ πρόσωπον ἀντωνυμία
2 del verbo intransitivo
ῥῆμα
III adv. -ως
1 fil. sin transición
ἀκινήτως καὶ ἀ.
sin movimiento ni transición
2 gram. intransitivamente Sch.Ar.Pl.142, 158.
• Adv. -τως , wie ein intransitivum.