ἄμεσος

I

1 que carece de término medio, inmediato de proposiciones o premisas, etc. ἔστι δὲ ὁ τοιοῦτος συλλογισμὸς τῆς πρώτης καὶ ἀμέσου προτάσεως Arist.APr.68^b30, cf. 48^a33, 66^a37, APo.95^b22, πάντα ἀξιώματα ὡς ἄμεσα καὶ αὐτοφανῆ παραδοτέον Procl.in Euc.195.18, ἄ. διαίρεσις Simp.in Cael.227.33.

2 c. ἐναντία opuestos inmediatos, sin término medio τὸ γὰρ νοσεῖν καὶ τὸ ὑγιαίνειν καὶ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν ἐναντία ἄμεσα δοκεῖ Simp.in Cael.331.31, οὔτε γὰρ τῶν ἀμέσων ἐναντίων ἔστι τι μεταξύ Simp.in Cael.331.28

• de aquí subst. τὰ ἄμεσα contrarios, opuestos que excluyen un término intermedio ἡμεῖς δέ φαμεν οὔτε πᾶσαν ἐπιστήμην ἀποδεικτικὴν εἶναι, ἀλλὰ τὴν τῶν ἀμέσων ἀναπόδεικτον Arist.APo.72^b19, τῶν ἀμέσων ἡ θατέρου ἄρσις la abolición de uno de los contrarios Luc.Hist.Cons.32, ἐπὶ τὰ ἄμεσα <βλέποντες> ποιούμεθα τὴν σημασίαν Chrysipp.Stoic.2.50.5, πάλιν τὰ ἄμεσα ἐκφεύξεται se nos escaparán de nuevo los contrarios Plot.6.3.20.

II adv. -ως directa, inmediatamente, sin término medio ἡ φρόνησις τῇ ἀφροσύνῃ ἀμέσως ἐναντία λέγεται Chrysipp.Stoic.2.50.12, cf. 2.50.3, ἄτομα λέγει νῦν τὰ ἀμέσως ὑπάρχοντα Alex.Aphr.in Metaph.162.19, cf. Pr.1.53, πᾶν τὸ ἀπό τινος παραγόμενον ἀμέσως todo lo que procede inmediatamente de algo Procl.Inst.30, cf. 38, in Euc.265.24.