ἀνάλωτος
ἀνάλωτος, not to be taken, invincible, impregnable
ἀν-άλωτος [ᾰλ], ον, (ἀ- priv., ἁλίσκομαι)
- not to be taken, impregnable, of strong places or forts, Hdt. 1.84, 8.51; οὐδὲν ἀ. ἀρετῇ Chor. in Rev.Phil. 1.70: not taken, holding out, Th. 4.70.
- 2 metaph., unassailable, convincing, αἰσθήσεις Pl. Tht. 179c; of persons, ἀ. ὑπὸ χρημάτων incorruptible, X. Ages. 8.8: c. gen., τῶν Ἀφροδίτης παθῶν Men.Rh. p.416S.
- 3 of things, unattainable, [D.] 61.37.
I no tomado, no conquistado
II
1 inexpugnable de ciu. o regiones, Hdt.1.84, 8.51, Isoc.11.13,
τείχη
• fig. inasequible, inalcanzable
διὰ δὲ καρτερίας ... οὐδὲν τῶν ὄντων ἀγαθῶν ἀνάλωτον πέφυκε
οὐδὲν ἀ. ἀρετῇ
• incorruptible
ὑπὸ χρημάτων
τῶν Ἀφροδίτης παθῶν
• abs. imperecedero
2 irrefutable
αἰσθήσεις
ἀν·άλωτος, ος, ον [ᾰᾱ]
I non pris, Thc. 4, 70 ||
II imprenable (ville) Hdt. 1, 84, etc. ; Xén. Ages. 1, 22, etc. ; p. ext. ou anal.:
1 insaisissable, Dém. 1412, 23 ||
2 irréfutable, Plat. Theæt. 179c ||
3 qu’on ne peut séduire : ἀν. ὑπὸ χρημάτων, Xén. Ages. 8, 8, incorruptible.
Étym. ἀν, ἀλίσκομαι.
1. niet ingenomen, van een stad.
2. onneembaar; overdr. onweerlegbaar; van pers. onomkoopbaar.
ἀνάλωτος, nicht eingenommen, unbezwinglich, Σάρδιες, τεῖχος, Her. 1.84, 8.51 ; Thuc. 4.170 ; ὑπὸ χρημάτων, unbestechlich, Plut. Lyc. 30.
ἀνάλωτος
ἁλίσκομαι
- 1not to be taken, invincible, impregnable, Hdt.: also, not taken, still holding out, Thuc.
- 2of persons, ἀν. ὑπὸ χρημάτων incorruptible, Xen.