ἀναμαιμάω
ἀναμαιμάω, to rage through
ἀναμαιμάω,
- rage through, ὡς δʼ ἀναμαιμάει βαθέʼ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ Il. 20.490.
brotar, correr a través de
ὡς δ' ἀναμαιμάει βαθέ' ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ
ἀνα·μαιμάω (seul. prés. 3 sg.) s’élancer furieusement à travers, acc. Il. 20, 490.
ἀναμαιμάω, Hom., ὡς δʼ ἀναμαιμάει βαθέʼ ἄγκεα πῦρ, das Feuer durchwütet die Täler, Il. 20.490.
ἀναμαιμάω
[ἀνα- 5.]
Of fire, to rage through.
With acc.: βαθέʼ ἄγκεα Il. 20.490.
ἀναμαιμάω (cf. μέμαα): rage through, τῦρ, Il. 20.490†.
ἀναμαιμάω
only in pres.
- to rage through, c. acc., Il.