ἀνάλυτος
ἀνάλυτος, dissoluble
ἀνάλῠ-τος, ον,
- dissoluble, Plot. 4.7.2.
descomponible
οἱ δὲ τοῦ Ἐπικούρου θεοί
ἀνάλυτος, ος, ον [ῠ] qui peut être dissous, Plot. Enn. 457.
Étym. ἀναλύω.
ἀνάλυτος, dissoluble
descomponible
οἱ δὲ τοῦ Ἐπικούρου θεοί