ἀνάποινος
ἀνάποινος, without ransom
ἀν-άποινος, ον,
- without ransom, only once in neut. (as Adv., acc. to Aristarch.) ἀνάποινον Il. 1.99.
1 (entendido a veces como adv.), sin rescate
κούρη
ἀ. ·ἀλύτρωτος
2 ciren.
μάταιος
ἀν·άποινος, ος, ον, seul. neutre adv. ἀνάποινον, sans rançon, Il. 1, 99.
Étym. ἀν-, ἄποινα.
ἀνάποινος, ohne Lösegeld, umsonst, Hom. ἀνάποινον als adv., παραλλήλως mit ἀπριάτην, Il. 1.99 ; s. das. Scholl. Aristonic.
ἀνάποινος
[ἀν- 1 + ἄποινα.]
In neut. ἀνάποινον as adv., without ransom Il. 1.99.
ἀνάποινος (ἄποινα): without ransom, Il. 1.99†.
ἀνάποινος
ἄποινα
- without ransom, only in neut. ἀνάποινον as adv., Il.