ἀναπόκριτος
ἀναπόκριτος, unanswered
ἀναπόκρῐτος, ον,
- unanswered, ἀ. ἀποστέλλειν πρέσβεις Plb. 4.34.1, cf. Zeno Stoic. 1.64; ἀ. ἀπελθεῖν Plb. 22.10.13. Adv. ἀναποκρίτως, εἰπών Antipho 3.3.2.
- 2 Act., not answering, οἰμωγή Plb. 8.23.6.
I
1 de pers. que no recibe respuesta
πρέσβεις
ἀ. ἀπῆλθεν
πρεσβευτής
2 de pers. que no da respuesta, sin dar explicaciones
ἀναπόκριτος ἀπεχόμενος
• tb. que no es una respuesta
οἰμωγή
II adv. -ως sin recibir respuesta
εἰπών
ἀν·απόκριτος, ος, ον [ῐ]
1 qui n’obtient pas de réponse, Pol. 4, 34, 1 ; 23, 10, 13 ||
2 qui ne répond pas, Pol. 8, 23, 6.
Étym. ἀν-, ἀποκρίνομαι.
ἀναπόκριτος, unbeantwortet, ohne Antwort, Pol. ἀποστέλλειν τινά 4.34 ; ἀπελθεῖν 23.10 ; – ohne Antwort zu geben, οἰμωγή 8.23 ; – ἀναποκρίτως εἰπών Antiph. 3.172.
οὕτως κολλήσας τὸν λίθον τῷ ἀριστερῷ σου ὠτίῳ κοιμῶ ἀ. ἀπερχόμενος
pegando así la piedra a tu oído izquierdo, ve a dormir alejándote sin recibir respuesta