ἀναπόδοτος
ἀναπόδοτος, not given back, not returned
ἀν-απόδοτος, ον,
- not given back, not returned, ἀ. δόσις ἡ δωρεά Arist. Top. 125a18; ἀργύριον ἀ. δόντα not to be repaid, CIG (add.) 4278k (Xanthus), cf. 4300 o (Limyra), PTeb. 105.20 (ii B. C.), PRyl. 171.16 (i A. D.); σῖτον Inscr.Prien. 108.58.
- II τὸ ἀ., = ἀνανταπόδοτον, Sch. Ar. Av. 7, cf. Simp. in Ph. 45.11.
I
1 no pagado, no devuelto
ἀπό]δοσιν ... ἣν ... μέχρι νῦν ἀναπόδοτον εἶ[ν]αι
2 que no hay que pagar o devolver
ἡ δωρεὰ δόσις ἐστὶν ἀναπόδοτος
ἀργύριον
(δραχμάς) ἀναποδότους εἰς λόγον δαπανῶν
σῖτος
II gram. sin apódosis Sch.Ar.Au.7, cf. Simp.in Ph.45.11.
ἀν·απόδοτος, ος, ον :
1 non rendu, Arstt. Top. 4, 4, 11 ||
2 c. ἀνταπόδοτος, Sch.-Ar. Av. 7, Ran. 1285.
Étym. ἀν-, ἀποδίδωμι.
ἀναπόδοτος, nicht wieder zu erstatten, ohne Entgelt. Bei Gramm. τὸ ἀν., = ἀνανταπόδοτον, s. Schol. Ar. Av. 7.