ἀναπνοή
ἀναπνοή, recovery of breath, revival
- recovery of breath, μόχθων ἀμπνοά rest from toils, Pi. O. 8.7, cf. E. IT 92, etc.; ἀμπνοὰν ἔστᾱσαν they recovered breath, took fresh courage, Pi. P. 4.199; ἀ. διδόναι, παρέχειν, E. Andr. 1137, Pl. Ti. 70d; λαμβάνειν Id. Phdr. 251e; ἀναπνοὴν ἔχει . . εἰπεῖν has breath enough to say, Men. 536.6.
- II respiration, breathing, Pi. P. 3.57, Ar. Nu. 627, Pl. Ti. 33c, etc.; including εἰσπνοή and ἐκπνοή, Arist. Resp. 471a7; ἀμπνοὰς ἔχειν, = ἀναπνεῖν, breathe, live, S. Aj. 416; τὴν ἀ. ἀπολαβεῖν τινος strangle, Plu. Rom. 27; ὑπὸ τὴν ἀ. in a breath, Plb. 10.47.9.
- 2 = εἰσπνοή, inspiration, opp. ἐκπνοή, Pl. Ti. 78e, 79e, cf. Arist. Resp. 480b10.
- III exhalation, Thphr. HP 6.2.4.
- IV breathing organ, of the nose and mouth, D.S. 2.12, Luc. Nigr. 32.
- 2 air-hole, vent, Pl. Ti. 85a, 91b, Plu. Aem. 14.— Only sg. in Pi.; only pl. in Trag.
I
1 inhalación, inspiración
op. ἐκπνοή
καλεῖται δ' ἡ μὲν εἴσοδος τοῦ ἀέρος ἀναπνοή, ἡ δ' ἔξοδος ἐκπνοή
2 respiración, aliento
ἀμπνοὰν δ' ἥρωες ἔστασαν
ἀμπνοὰν στέρνων κάθελεν
οὐκέτ' ἀμπνοὰς ἔχοντα
ἀμπνοὰς δ' οὐ σωφρονίζει
τοῦ σώματος μὴ δυναμένου τὴν ἀναπνοὴν ἕλκειν
incluyendo εἰσπνοή y ἐκπνοή
τὴν ἀναπνοὴν ἀπολαβεῖν
quitar la vidaἀναπνοὴν ἔχεις ... εἰπεῖν
ὑπὸ τὴν ἀ.
en un aliento, sin respirarμέχρι τῆς ἐσχάτης ἀναπν[οῆς
• personif.
μὰ τὴν Ἀναπνοήν
3 exhalación
ἀ. τοῦ πυρός
del sol y la Vía Lácteaἀναπνοὴ ... ἀπὸ τῆς θαλάττης
τὰς ἀ. ἔχων
II fig. respiro
τῶν δὲ μόχθων ἀμπνοάν
πόνων
οὐ διδόντες ἀμπνοάς
ἀναπνοὴν ... ἐν τῷ καύματι
ἀναπνοὴν δὲ λαβοῦσα
ἤλπιζον ... ἀναπνοῆς τινος τεύξεσθαι
III
1 respiradero
ἕως μὲν ἂν ἔχῃ τὸ ἕλκος ἔξω ἀναπνοήν
2 sistema respiratorio
1. het inademen:
2. adem, ademhaling:
3. adempauze, rust,
4. luchtgat, opening.
1) das Aufatmen, Atemholen, στέρνων Pind. P. 3.57 ; Plat. oft im Ggstz von ἐκπνοή, Tim. 79e ; ἀναπνοὴν λαβών 91b ; cf. Arist. περὶ ἀναπνοῆς ; ἀμπνοὰς ἔχειν, leben, Soph. Aj. 412 ; ἕως τῆς ἐσχάτης ἀναπνοῆς, bis zum letzten Atemzuge, Pol. 3.63 ; ὑπὸ τὴν ἀν., in einem Atem fort, 10.47 ; τὴν ἀναπνοὴν ἀπολαβεῖν τινος, Einen ersticken, Plut. Rom. 27.
2) das Zuatemkommen, Erholung, μόχθων, von der Mühsal, Pind. Ol. 8.7 ; καὶ ῥᾳστώνη Plat. Tim. 70c ; ἀναπνοὴν λαβεῖν Phaedr. 251e ; vgl. Pol. 1.71 ; διδόναι Eur. Andr. 1138 u. sonst.
3) Luft-, Zugloch, Plut. Aemil. 14.
- Irecovery of breath, revival, Pind., Plat.; μόχθων ἀμπνοά rest from toils, Pind., Eur.
- IIa drawing breath, respiration, Ar., Plat.; ἀμπνοὰς ἔχειν ἀναπνέειν, to breathe, Soph.; τὴν ἀν. ἀπολαβεῖν τινος to strangle him.
- IIIa breathing organ, of the mouth, Luc.; an air-hole, Plut.