ἀναπόλαυστος
ἀναπόλαυστος, not to be enjoyed
ἀναπό-λαυστος, ον,
- not to be enjoyed, Plu. Vit. aer. al. 2.829d, Suav. 1104f.
- 2 Act., not enjoying, Phld. Mort. 13; ἡδονῶν Heph.Astr. 1.1, Hsch.
1 que no puede ser disfrutado
(ἀπληστίαν) ἦς ἀναπόλαυστόν ἐστιν αὐτοῖσι τὸ τέλος
2 que no disfruta Phld.Mort.13.12, Hsch.,
ἡδονῶν
ἀν·απόλαυστος, ος, ον, dont on ne jouit pas, Plut. M. 829d, 1104e.
Étym. ἀν-, ἀπολαύω.
ἀναπόλαυστος, ungenießbar, Plut. Nach Hesych. auch act., nicht genießend.