ἀνήλειπτος
ἀνήλειπτος, unanointed
ἀνήλειπτος, ον,
- unanointed, should be read for ἀνείληπτος in Antyll. ap. Orib. 10.13.19:—also ἀνήλειφος (so codd.) or ἀνήλῐφος, ον, D.C. 56.30, Philagr. ap. Orib. 5.19.10, Hp. Ep. 17.
no untado de aceite
ἔστω δ' ἀνήλειπτα ταῦτα (τὰ σεσιναπισμένα μέρη)
ἡλίῳ παρέχουσιν ἑαυτοὺς οἱ μὲν ἀνήλειπτοι
ἀν·ήλειπτος, ος, ον, non oint, non graissé, Méd. p. 301 Matthäi.
Étym. ἀν-, ἀλείφω.
ἀνήλειπτος, ungesalbt, ungeschminkt ; die VLL ziehen diese Form der Form ἀνάλειπτος vor.