ἀνηλειψία
ἀνηλειψία, being unanointed, uncleanliness
ἀνηλειψία, ἡ,
- being unanointed, uncleanliness, Hp. Vict. 2.57, Plb. 3.87.2.
ἀνηλειψία, ας (ἡ) sécheresse ou malpropreté d’un corps non graissé, Pol. 3, 87, 2.
Étym. ἀνήλειπτος.
ἀνηλειψία, ἡ, das Nichtgesalbtsein, Ungewaschenheit, Unreinlichkeitv, Pol. 3.87.