ἀνηκουστία
ἀνηκουστία, want of hearing, deafness
ἀνηκουστ-ία, Ion. -ιη, ἡ,
- want of hearing, deafness, Hp. Morb. 3.4.
- 2 disobedience, Pl. Lg. 671b.
1 sordera
αὐτὸν ἐπιλαμβάνει ἀνηκουστίη
2 desatención
τῶν πέλας
τοῦ λέγοντος
• desobediencia
διδασκάλων
ἵνα τὸ τῆς ἀνηκουστίας τίμημα ἀπολάβῃς
ἀνηκουστία, ας (ἡ)
1 difficulté à entendre, surdité, Hpc. 488, 46 ||
2 désobéissance, Plat. Leg. 671b, etc. ; Plut. M. 12b, etc.
Étym. ἀνήκουστος.
ἀνηκουστία, ἡ, Unfolgsamkeit, Plat. Legg. II.671b.