ἀνήκοος
ἀνήκοος, without hearing
- without hearing, Arist. Pr. 903b38; of the dead, Mosch. 3.103; πέτραι Lyc. 1451.
- 2 c. gen., not hearing a thing, never having heard or learnt it, Pl. Phdr. 261b, X. Mem. 2.1.31: hence, ignorant of it, παιδείας Aeschin. 1.141; with no ear for, τῶν Διοννσίου ῥυθμῶν Philostr. VS 1.22.3; not attending the lectures of . ., c. gen., ib. 2.2. Adv. ἀνηκόως, ἔχειν ἀστρολογίας Plu. Coniug. 2.145c; ἔς τι Paus. 10.17.13.
- b c. acc. rei, ἀνήκοος εἶναι ἔνια γεγενημένα (where ἀ. εἶναι = ἀγνοεῖν) Pl. Alc. 2.141d.
- c abs., σκαιὸς καὶ ἀ. ignorant, untaught, D. 19.312, cf. Sallust. 5.
- 3 not willing to hear, not listening, Call. Del. 116; τὸ ἀ. disobedience, D.H. 6.35.
- II unheard, Philostr. Her. 12.3; without result, ἀ. τέθυται Alciphr. 3.35.
I no oído
ᾤμωξαν μὲν οὕτως ἀθρόον ὡς ἀνήκοοι γενέσθαι μηδὲ τῷ Ἰλίῳ
gimieron todos juntos de tal suerte que ni en Troya dejaran de ser oídos
• que no es oído, que no obtiene resultado
μάταια ἡμῖν ... καὶ ἀνήκοα τέθυται τῷ Ὑετίῳ
II
1 que no oye, que carece del sentido del oído
πέτραι
2 que no oye o ha oído c. gen.
τῶν δὲ Παλαμήδους (τεχνῶν) ἀνήκοος γέγονας;
τοῦ ... ἡδίστου ἀκούσματος
• c. part. en ac.
σε οὐκ ἀνήκοον εἶναι ἔνια ... γεγενημένα
• abs. que no ha escuchado
οὐκ ἐάσεις με ἀνήκοον ἀπελθεῖν
3 ignorante c. gen.
τούτων
παιδείας
τῶν τοῦ Διονυσίου ῥυθμῶν
τῶν ... σκωμμάτων
• abs. D.19.312, D.Chr.11.150, 32.7, 24.
4 que no presta oído a, que no quiere escuchar, desobediente abs. Call.Del.116, LXX Ib.36.12, POxy.1407.20 (III d.C.), Nonn.D.46.205
• c. gen.
λόγου
• subst. τὸ ἀνήκοον desobediencia D.H.6.35.
III adv. -ως
1 de forma ignorante ἔχειν ἀνηκόως ser ignorante de c. gen.
ἀστρολογίας
• c. giro prep.
ἐς ταύτην οἱ Ἕλληνες τὴν νῆσον ἀ. εἶχον
2 sin atención Iust.Phil.Dial.137.4 (var.).
1. niet gehoord hebbend:
2. onwetend, onbekend (met),
1) nicht hörend, τινός, z.B. ἐπαίνου, λοιδορίας, Xen. Mem. 2.1.31 Hier. 1.14 ; auch mit folgdm partic., ἔνια γεγενημένα, Plat. Alc. II, 841d ; Sp.; umgekehrt, εἰς ἀνήκοον τῶν ἄλλων, daß es die übrigen nicht hören können, Heliod.
2) der nichts gehört, gelernt hat, παιδείας, Aesch. 1.141 ; vgl. Xen. Mem. 4.7.5. Ebenso ἀνηκόως ἔχω τινός, Plut. – τὸ ἀνήκοον, der Ungehorsam, Dion.Hal. 6.35.
- 1without hearing, of the dead, Mosch.
- 2c. gen. not hearing a thing, never having heard it, ignorant of it, Xen., etc.:—absol., σκαιὸς καὶ ἀν. ignorant, Dem.