ἀνακτόριος
ἀνακτόριος, belonging to a lord
ἀνακτόριος, α, ον,
- belonging to a lord or king, royal, ὕες Od. 15.397.
- II ἀνακτόριον, τό, = ἀνάκτορον, Hsch., Suid., v.l. in Hdt. 9.65.
- 2 = ξιφίον, Ps.-Dsc. 4.20.
- III -ιος, ὁ, = ἀρτεμισία, Id. 3.113.
I adj. del rey, real
ὕεσσιν ἀνακτορίῃσιν
II subst.
1 τὰ ἀ. templo Eudoc.Cypr.1.228, Sud.
2 bot. τὸ ἀ. gladiolo, Gladiolus segetum L., Ps.Dsc.4.20, Ps.Apul.Herb.79.17.
3 bot. ὁ ἀ. ajenjo moruno, Artemisia arborescens L. o artemisia, hierba de San Juan, A. vulgaris L., Ps.Dsc.3.113.
ἀνακτόριος, α, ον [ᾰν]
1 du roi, royal, Od. 15, 397 ||
2 subst. ἡ ἀνακτόριος, autre n. de la plante ἀρτεμισία, Diosc. 3, 127.
Étym. ἀνάκτωρ.
ἀνακτόριος, dem Herrscher gehörig, herrschaftlich, ὕες Od. 15.397, vgl. Apoll. Lex.Hom. u. Lehrs Aristarch. p. 156 sq.; ἀνακτόριον ἱερόν, v.l. für ἀνάκτορον, Her. 9.65.
ἀνακτόριος
-η, -ον
[ἀνακτ-, ἄναξ.]
Of a king or chief Od. 15.397.
ἀνακτόριος (ἀνάκτωρ): belonging to the master, ὕες, Od. 15.397†.
ἀνακτόριος
ἀνάκτωρ
- belonging to a lord or king, royal, Od.