ἀνακτέον
ἀνακτέον, one must bring up
ἀνακτέον, (ἀνάγω)
- one must bring up, φλέγμα διὰ τοῦ στόματος Hp. Dent. 25.
- II one must refer, εἰς τὴν ὕλην τὰς αἰτίας Arist. GA 778b1.
- III one must reduce, bring back, εἰς τὴν παλαιὰν ἀταξίαν Plu. Nob. 3.
ἀνακτέον, vb. d’ἀνάγω :
1 il faut reporter, acc. Hpc. 268, 1 ||
2 il faut rapporter à : τι εἴς τι, Arstt. G.A. 5, 1, 4, (la cause d’) une chose à qqe ch.