ἀνακρωτηρίαστος
ἀνακρωτηρίαστος, unmutilated
ἀνακρωτηρίαστος, ον,
- unmutilated, Eust. 31.41, Sch. Th. 3.34.
no mutilado
ὅπως ἀνακρωτηρίαστος ἀπονοστήσῃς
σῶν καὶ ὑγιᾶ· ἀνακρωτηρίαστον
ἀνακρωτηρίαστος, unverstümmelt, Schol. Thuc. 3.34.