ἀναλήθης
ἀναλήθης, untrue, false
ἀν-ᾰλήθης, ες,
- untrue, false, Plb. 12.26d6. Plu. Comp.Alc.Cor. 2. Adv. -θως M.Ant. 2.16.
- II of styles, affected, D.H. Dem. 4 (Comp.), Longin. 3.4.
I
1 de pers. falso, falaz
• cerrado a la verdad Plb.12.26d.6.
2 ret. del estilo falso, afectado D.H.Dem.4, Longin.3.4.
II adv. -ως falsamente M.Ant.2.16.
ἀν·αλήθης, ης, ες [ᾰλ] qui n’est pas vrai, faux, Plut. Alc. c. Cor. 2 ||
Cp. -έστερος, DH. Dem. 4 dout.
Étym. ἀν-, ἀληθής.
ἀναλήθης, ες, nicht wahrhaftig, falsch, mit πανοῦργος vrbdn, Plut. Alc. et Cor. 2 ; Dion.Hal.