ἀναμίμνω
ἀναμίμνω, poet. for ἀναμένω, c. acc., Il. 11.171: abs., 16.363.
esperar, aguardar
ἀλλήλους
μαρμαρυγὴν ... Σελήνης
ἀγγελίην
• abs. aguardar a pie firme, Il.16.363
• c. part. pred.
δηθύνων ἀνέμιμνεν
ἀνα·μίμνω, c. ἀναμένω, acc. Il. 11, 171 ; 16, 363.
ἀναμίμνω, p. = ἀναμένω, ἀλλήλους ἀνέμιμνον Il. 11.171 ; intr., warten, wieder Stand halten, 16.363 ἀλλὰ καὶ ὡς ἀνέμιμνε, σάω δʼ ἐρίηρας ἑταίρους.
ἀναμίμνω
[ἀνα- 6.]
To wait for, await: ἀλλήλους Il. 11.171.
Absol., to stand one’s ground Il. 16.363.
ἀναμίμνω (= ἀναμένω): await; abs., stand fast, Il. 16.363. (Il.)