ἄναπτος
ἄναπτος, not to be touched, impalpable
ἄναπτος, ον, (ἀ- priv., ἅπτομαι)
- not to be touched, impalpable, Arist. de An. 424a12.
- II ἀναπτός, όν, (ἀνάπτω) fastened on, φᾶρος Eust. 1774.15.
impalpable, no tangible subst.
τὸ ἀ.
1 ἄν·απτος, ος, ον, qu’on ne peut saisir ou toucher, intangible, Arstt. An. 2, 11, 19 (ἀν-, ἅπτω 1).
2 ἄναπτος, ος, ον, allumé, Nonn. Jo. 18, 18 (vb. d’ἀνάπτω 2).
ἄναπτος, unberührt, VLL ἄληπτος.