ἀνατεί
ἀνατεί, with impunity
ἀνατεί, v. ἀνατί.
ἀνατεί, [ᾱτ], (ἄνατος), ohne Schaden, ungestraft, Aesch. Eum. 59 ; Soph. Ant. 481, wo Hermann ἀνατί schreibt. Auch bei Plat. schwankt die Lesart, Legg. IX.871e ; XI.917c ; 945b ; Bekker überall ἀνατεί.
ἀ˘νᾱτεί ?
- 1with impunity ἀνατεί τε καὶ ἀπριάτας ἔλασεν (e paraphr. coni. H. J. Mette: ἀναιρεῖται contra metr. Σ in Aristid.) fr. 169. 8.