ἀνεπίφθονος
ἀνεπίφθονος, without reproach
ἀνεπί-φθονος, ον,
- without reproach, ἔγχος S. Tr. 1033 (lyr.); ἀ. ἐστι πᾶσιν it is no reproach to any one, Th. 6.83, cf. Pl. R. 612b, Epicur. Fr. 161; οὕτω γάρ μοι . . ἀνεπιφθονώτατον εἰπεῖν least invidious, D. 18.321; ungrudging, ἔπαινος Onos. Praef. 10. Adv. [τὴν ἀρχὴν] ἀνεπιφθόνως κατεστήσατο so as not to create odium, Th. 6.54, cf. Plu. Cam. 1; ἀ. εἰπεῖν Isoc. 15.8.
I
1 irreprochable de cosas
ἔγχος
χάριτες
• subst.
πολλὰ ... δίκαια καὶ ἀνεπίφθονα (δεδιῄτημαι)
τῆς διαίτης τὸ ἀ.
vida que nada tiene que envidiar, excelente
• impers. ἀ. ἐστί no es reprochable c. inf., Th.1.75, 8.50, D.8.71, 18.321, 59.15.
2 carente de envidia
πρόκλησις
ἔπαινος
II adv. -ως sin dar lugar a envidia
(τὴν ἀρχήν) ἀ. κατεστήσατο
ἀ. εἰπεῖν
ἀ. ἄρχειν
ἀν·επίφθονος, ος, ον, qui n’excite pas l’envie, d’où irrépréhensible, irréprochable, Soph. Tr. 1033 ; Thc. 6, 83 ; Plat. Rsp. 612b ||
Cp. -ώτερος, Isocr. Antid. p. 443, 107 ; sup. -ώτατος, Dém. 331, 33.
Étym. ἀν-, ἐπίφθονος.
1. onberispelijk.
2. niet aanstootgevend, die niet tot ergernis leidt; onpers.
ἀνεπίφθονος, vorwurfsfrei, tadellos, ἔγχος Soph. Tr. 1026 ; ἀνεπίφθονόν ἐστι πᾶσι Thuc. 6.83 ; ποιεῖν τι, man kann, ohne gehässig zu werden, etwas tun, Plat. Rep. X.632b ; αὐτῷ ἐστιν ἀν., man macht ihm keinen Vorwurf, Dem. 59.15 ; ἀνεπιφθονώτατον εἰπεῖν 18.321 ; τὸ ἀν. τῆς διαίτης Luc. Nigr. 14.
• Adv ., Her. 6.54 ; ἀνεπιφθόνως διάγειν Xen. Hier. 7.10.
• Adv ., Her. 6.54 ; ἀνεπιφθόνως διάγειν Xen. Hier. 7.10.
ἀνεπίφθονος
- without reproach, Soph.; ἀν. ἐστι πᾶσιν ʼtis no reproach to any one, Thuc.; ἀνεπιφθονώτατον least invidious, Dem. adv. -νως so as not to create odium, Thuc.