ἀνεπίτακτος
ἀνεπίτακτος, subject to no control
ἀνεπί-τακτος, ον,
- subject to no control, τῆς ἀ. πᾶσιν ἐς τὴν δίαιταν ἐξουσίας Th. 7.69, cf. Plu. Bruta anim. 2.987b. Adv. -τως without orders or command, J. AJ 19.2.2, D.L. 5.20.
I
1 libre de imposiciones
τῆς ἀνεπιτάκτου πᾶσιν ἐς τὴν δίαιταν ἐξουσίας
ἱερωσύνη
• desordenado, carente de control
ἀνεπίτακτος γὰρ καὶ ἀδίδακτος
2 no mandado
καλὸν ... ψηφίσασθαι τὰς τιμὰς ... ἀνεπιτάκτους
es justo que votemos honores sin que nadie nos mande
II adv. -ως sin recibir órdenes
ποιεῖν
ἀν·επίτακτος, ος, ον, qui agit sans ordre ou sans contrôle, indépendant, Thc. 7, 69 ; Plut. M. 987b.
Étym. ἀν-, ἐπιτάσσω.
ἀνεπίτακτος, keinem Befehle unterworfen, frei, ἐξουσία εἰς τὴν δίαιταν Thuc. 7.69 ; neben ἀδίδακτος Plut. Gryll. 3. –
• Adv ., Diog.L., ungeheißen.
• Adv ., Diog.L., ungeheißen.
ἀνεπίτακτος
- subject to no control, Thuc.