ἀνεπίφατος
ἀνεπίφατος, unexpected
ἀνεπί-φᾰτος, ον,
- unexpected, Ph. 2.533 (v.l. for -φαντος), Hsch. Adv. -τως Ph. 2.521, Suid.
1
ἀ.· ἀπροσδόκητον καὶ ἀμιγές
2 adv. -ως inesperadamente
ἀ. καὶ ἀφωράτως κατάγεται
ἀν·επίφατος, ος, ον [φᾰ] secret, Phil. 2, 533.
Étym. ἀν-, ἐπιφαίνω.
ἀνεπίφατος, unvorhergesehen, ungekannt, Sp. In B.A. 460 ist ἀνεπιφάτως Erklrg von ἀτόπως.