ἀνεπαίσθητος
ἀνεπαίσθητος, unperceived, imperceptible
ἀνεπ-αίσθητος, ον,
- unperceived, imperceptible, Ti.Locr. 100b, Plu. Comm.not. 2.1062b, Luc. Sat. 33. Adv. -τως Simp. in Cat. 309.3.
- 2 Act., not perceiving, τινός Plb. 28.1.6, Longin. 4.1. OGI 194 (Egypt). Adv. -τως Ph. Fr. 70H., Hippiatr. 38, Syrian. in Metaph. 100.38, Simp. in Ph. 1198.39.
I
1 que no se da cuenta de c. gen.
τῶν σφετέρων
ταῖς θέαις ἡ πόλις καὶ σχολαῖς ταῖς δημοτικαῖς ἀνεπαίσθητος λιμοῦ
con los espectáculos y las diversiones públicas la ciudad se olvida del hambreἑαυτοῦ
2 imperceptible
διαφορά
φιλοτιμήματα
II adv. -ως sin darse cuenta Ph.Fr.p.70., Hippiatr.38.9, Syrian.in Metaph.100.38, Simp.in Ph.1198.39
• imperceptiblemente Ti.Locr.100c, Simp.in Cat.309.3.
ἀν·επαίσθητος, ος, ον :
1 pass. insensible, que l’on ne sent pas, dont on ne s’aperçoit pas, T. Locr. 100b ; Plut. M. 1062b ; Luc. Sat. 33 ||
2 act. qui ne s’aperçoit pas de, gén. Lgn 4, 1.
Étym. ἀν-, ἐπαισθάνομαι.
ἀνεπαίσθητος, 1) nicht fühlbar, κίνησις Tim.Locr. 100b ; δαπάνη, unmerklich, Luc. Ep. Sat. 33.
2) nicht bemerkend, τινός, etwas, Longin. 4.1.
2) nicht bemerkend, τινός, etwas, Longin. 4.1.
ἀνεπαίσθητος
ἐπαισθάνομαι
- unperceived, imperceptible, Plut., Luc.