ἀνεπαιτίατος
ἀνεπαιτίατος, unimpeached
ἀνεπ-αιτίᾱτος, ον,
- unimpeached, J. AJ 4.8.38.
libre de reproches
ἀνεπαιτίατος ἀπίτω
que se marche sin que se le hagan reproches
ἀν·επαιτίατος, ος, ον [ιᾱ] non accusé, sans reproche, Jos. A.J. 4, 8, 38.
Étym. ἀν-, ἐπαιτιάομαι.
ἀνεπαιτίατος, [ᾱτ], nicht beschuldigt, schuldlos, Jos.