ἀντίσταθμος
ἀντίσταθμος, counterpoising: in compensation for
ἀντίσταθμ-ος, ον, (σταθμός)
- counterpoising, balancing, τινί Pl. Sph. 229c; χρυσὸν ἀ. τῆς κεφαλῆς οὐκ ἐδέξαντο D.S. 5.29: metaph., in compensation for, ὡς πατὴρ ἀ. τοῦ θηρὸς ἐκθύσειε τὴν αὑτοῦ κόρην S. El. 571.
1 c. dat. que contrapesa, que equilibra
μέρεσιν
ἀντίσταθμον ὥσπερ ἐκείνῳ τοῦτο τιθείς
2 c. gen. que es contrapartida de
ὡς πατὴρ ἀντίσταθμον τοῦ θηρὸς ἐκθύσειε τὴν αὑτοῦ κόρην
χρυσὸν ἀντίσταθμον τῆς κεφαλῆς οὐκ ἐδέξαντο
ἀντί·σταθμος, ος, ον :
1 d’un poids égal, Plat. Soph. 229c ; DS. 5, 29 ||
2 p. suite, qui fait contrepoids, équivalent à, gén. Soph. El. 571.
Étym. ἀ. σταθμός.
ἀντίσταθμος, gleichwiegend, Plat. Soph. 229c ; die Stelle ersetzend, τινός Soph. El. 561 ; χρυσὸν ἀντ. κεφαλῆς οὐ δέχομαι DS. 5.29.
ἀντίσταθμος
στάθμη
- counterpoising: in compensation for, c. gen., Soph.