ἀντίστασις
ἀντίστασις, an opposite party
- counter-faction, στάσις καὶ ἀ. καὶ μάχη Pl. R. 560a.
- II opposition, αἰώνιος Ph. 1.577; ἐπὶ τῇ ἀρχῇ J. AJ 17.11.2; τύχης Plu. Aem. 36; ἐξ ἀ. ἀγωνίζεσθαι in pitched battle, Hdn. 5.4.4; ἴσην ἀ. ἔχειν weigh equally, Arist. Mu. 397a1.
- III counter-plea, set-off, e.g. benefit conferred balanced against injury done, Hermog. Stat. 2, cf. 6 (pl.), Arg. Lycurg.
1 partido contrario
στάσις δὴ καὶ ἀντίστασις καὶ μάχη ἐν αὐτῷ πρὸς αὑτὸν τότε γίγνεται
2 rivalidad, oposición
ἀντίστασιν αἰώνιον
ἔγκλημα τῆς ἀντιστάσεως ἐπὶ τῇ ἀρχῇ προσφερόμενον
τύχης ἀ.
oposición de la fortuna
•
ἐξ ἀντιστάσεως ἀγωνίζεσθαι
luchar en batalla campal
• ataque c. argumentos
παντὶ ἀντιστάσεως τρόπῳ κεχρημένοι οἱ Ἕλληνες
3 de ahí c. adj. de igualdad diferencia u oposición equivalente
πᾶσαι (αἱ χορδαί) κατὰ τὴν ἴσην ἀντίστασιν ἀλλήλαις συνηχοῦσι
todas (las cuerdas de la lira) forman un sonido armónico oponiéndose entre sí con iguales intervalos
• equilibrio
ἴσην ἀντίστασιν ἔχειν
equivalerἐξ ἀντιρρόπου τῶν διαλογισμῶν ἀντιστάσεως
4 ret. compensación
- Ian opposite party, Plat.
- IIa standing against, resistance, Plut.