ἀντίτεχνος
ἀντίτεχνος, rivalling in an art
ἀντίτεχν-ος, ον,
- rival in an art or craft, Ar. Ra. 816, Pl. R. 493a, etc.; οὐκ ἐκείνῳ οὐδὲ τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ Id. Phd. 60d, cf. Lg. 817b; ἀ. καὶ ὁμότεχνος τοῖς ποιηταῖς D.Chr. 12.46: c. gen., τῆς μαγγανείας αὐτοῦ Luc. Alex. 43.
rival en un arte u oficio de pers., abs., Ar.Ra.816, Pl.R.493a, Luc.Salt.84, Cal.2, Plu.2.369d, Philostr.VS 491
• c. dat.
ἀ. οὐκ ἐκείνῳ ... οὐδὲ τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ
ἀ. καὶ ὁμότεχνος ... τοῖς ποιηταῖς
• c. gen.
αὐτοῦ
• rival
ἀντίτεχνον τῷ θεῷ
ἀντί·τεχνος, ος, ον, rival dans une profession ou un art, Ar. Ran. 816 ; Plat. Rsp. 493a, etc. ; avec le dat. Plat. Phæd. 60d ; avec le gén. Luc. Alex. 43.
Étym. ἀ. τέχνη.
ἀντίτεχνος, in einer Kunst oder einem Gewerbe wetteifernd mit Jemand, τινί ; ὁ, der Nebenbuhler darin, Ar. Ran. 816 ; Plat. Phaed. 60d u. sonst ; Luc.
ἀντίτεχνος
τέχνη
- rivalling in an art or craft, Ar., Plat.; c. dat., Plat.