ἀνυπονόητος
ἀνυπονόητος, unsuspected
ἀνυπο-νόητος, ον,
- unsuspected, πρός τι in a thing, D. 61.11; ἄνθρωποι Plb. 13.6.8.
- 2 unexpected, ἐλπίς Id. 2.57.6. Adv. -τως Id. 1.84.9.
- II Act., unsuspecting, τοῦ μέλλοντος Id. 4.10.7, cf. Phld. Mort. 13, cf. 39. Adv. -τως unsuspiciously, Plb. 5.39.2.
I
1 libre de sospecha
φύσις ... πρὸς ... τὰς αἰτίας ἀ.
ἄνθρωποι
οἰκίαι
• inesperado
ἐνέδρα
ἐλπίς
• subst. plu. τὰ ἀ. sorpresas Plb.10.45.2.
2 que no sospecha, que no imagina c. gen.
τοῦ μέλλοντος
ἀ. εἶναι τῆς Ἑρμείου τόλμης
II adv. -ως
1 inesperadamente
ἐμπίπτειν
• de forma no sospechosa
διακεῖσθαι
ἐπιστρατοπεδεύειν
2 ingenuamente
χρῆσθαι (οἴνῳ)
•
ψιλῶς καὶ ἀ.
ἀν·υπονόητος, ος, ον :
I pass.
1 non soupçonné, non suspect, Dém. 1404, 22 ||
2 inattendu, Pol. 2, 57, 6 ||
II act. qui ne soupçonne pas, qui ne prévoit pas, gén. Pol. 4, 10, 7.
Étym. ἀν-, ὑπονοέω.
ἀνυπονόητος, 1) unverdächtig, πρὸς τὰς αἰτίας Dem. 61.11 ; ἄνθρωποι Pol. 13.6 ; unerwartet, ἐλπίς 2.57 ; auch adv. öfter.
2) ohne Argwohn, nicht vermutend, τοῦ μέλλοντος Pol. 4.10 ; ἀνυπονοήτως διακεῖσθαι 14.10.
2) ohne Argwohn, nicht vermutend, τοῦ μέλλοντος Pol. 4.10 ; ἀνυπονοήτως διακεῖσθαι 14.10.
ἀνυπονόητος
ὑπονοέω
- unsuspected, Dem.