ἀνυποσημείωτος
que está sin notar
ἔστιν δὲ καὶ ἃ ἀνυποσημείωτα μεμενηκότα τῷ χρόνῳ
ἀν·υποσημείωτος, ος, ον, non rappelé par une désignation, non désigné, Clém. 324.
Étym. ἀν-, ὑποσημειόω.
ἀνυποσημείωτος, nicht mit einem Zeichen bemerkt, Clem.Al. Strom. 1 p. 276c.