ἀνόμματος
ἀνόμματος, eyeless, sightless
ἀνόμμᾰτος, ον,
- eyeless, sightless, S. Ph. 856 (lyr.), Orph. Fr. 82.
que carece de vista
ἀνήρ
βρέφος
• subst.
τὸ ἀ.
ἀν·όμματος, ος, ον [μᾰ] qui a les yeux fermés, Soph. Ph. 857.
Étym. ἀν-, ὄμμα.
ἀνόμματος, (ὄμμα), ohne Augen, Soph. Phil. 845, von einem Schlafenden, nicht sehend.
ἀνόμματος
ὄμμα
- eyeless, sightless, Soph.