ἀνομέω
ἀνομέω, to act lawlessly
ἀνομέω,
- to be ἄνομος, act lawlessly, περὶ τὸ ἱρόν Hdt. 1.144.
- 2 Pass., to be unlawfully used, POxy. 1465.9 (i B.C.).
1 intr. actuar ilegalmente
περὶ τὸ ἱρόν
• frec. en lit. bíblica
ἠνόμησε γὰρ ὁ λαός σου
ὁ ἀνομῶν ἀνομεῖ
2 tr. tratar injustamente en v. pas.
μὴ ὑπεριδεῖν με ἠνομημένον
ἀνομέω-ῶ, vivre ou agir illégalement : περί τι, Hdt. 1, 144, en ce qui regarde qqe ch.
Étym. ἄνομος.
ἀνομέω, gesetzlos leben, gesetzwidrig handeln, περί τι, Her. 1.144 ; ἔς τι, Sp.
realiza completamente para mí tal obra, poderoso Set-Tifón, y actúa contra ley por medio de tu poder
ἀνομέω
ἄνομος
- to act lawlessly, περί τι Hdt.