ἀνομοιοσχήμων
ἀνομοιοσχήμων, of unlike form
ἀνομοιο-σχήμων, ον, gen. ονος,
- of unlike form, Gal. 18(1).774, Procl. Inst. 210, Phlp. in Ph. 677.2.
que tiene forma diferente
ἐπιβολή
πᾶν ψυχῆς ὄχημα
• subst.
τὸ ἀ.
ἀνομοιο·σχήμων, ων, ον, gén. ονος, de forme dissemblable, Gal. 12, 471.
Étym. ἀν. σχῆμα.