ἀνομοιόπτωτος
ἀνομοιόπτωτος, with unlike inflexions
ἀνομοιό-πτωτος, ον,
- with unlike inflexions, Eust. 1228.62. Adv. -τως Id. 631.27.
1 que tiene terminaciones diferentes subst.
τὸ ἀ.
2 adv. -ως con terminaciones diferentes Eust.631.27.
ἀν·ομοιόπτωτος, ος, ον, dont les cas ne sont pas semblables, Eust. Il. p. 1228, 62 ; Od. p. 12, 27.
Étym. ἀν-, ὁ.
ἀνομοιόπτωτος, mit ungleichen Casus, Gramm.; συντάττειν Choerob. p. 1316.