ἀνόμημα
ἀνόμημα, transgression of the law
ἀνόμ-ημα, ατος, τό,
- transgression of the law, Lys. ap. Phot.p.143 R., LXX Le. 20.14, al., Stoic. 3.136, D.S. 17.5.
transgresión de la ley, delito Lys. en Phot.p.143R., Chrysipp.Stoic.3.136, LXX Le.17.16, 20.14, Sap.1.9, D.S.17.5,
ᾧ τὸ ἀ. ἐγένετο ὑπὸ τοῦ ἰδίου τέκνου
νίψον ἀνομήματα
ἀνόμημα, ατος (τὸ) violation de la loi, illégalité, faute, DS. 17, 5 ; Spt. Lev. 20, 14 ; Sap. 1, 9 ; 3, 14.
Étym. ἀνομέω.
ἀνόμημα, τό, Gesetzwidrigkeit, DS. 17.5.